Afscheid van oud Tijenraan, nog een laatste keer chillen in het bubbelbad

Blog : door Sonja Veneman



Hele woensdagmiddagen was ik er, op steenworp afstand van mijn huis, zwembad Tijenraan. Het afzwemmen voor het A-diploma, wat was ik daarvoor zenuwachtig. Niet voor het zwemmen an sich, maar of ik weer kramp zou krijgen bij het watertrappelen. Met de vingers keurig boven water.

De zwemlessen vond ik maar zozo. Een bulderende badmeester, Douwe Egberts noemden we hem. De man met de haak en die zware stem. Brrr, rillingen kreeg ik ervan. Eenmaal volwassen, kom ik meneer Egbertzen, zoals hij natuurlijk in het echt heet, tegen in het ziekenhuis waar ik werk.
Ik herken de zware stem en geef eerlijk toe een traumaatje te hebben. Hij glimlachte en ik zie nu pas een hele rustige en vriendelijke man. “Ik moest af en toe wel iemand een beetje aanpakken, want er zaten muiters tussen, legde hij uit.” En dat vond ik heel begrijpelijk.

Nadat ik er zwemles had gehad, ging ik vaak met een vriendinnetje zwemmen. Een geldkokertje met daarin een gulden voor het kluisje. Daarna natuurlijk een ijsje halen bij Leo. Nou, hoe vaak hij die wel niet liet vallen, daar hadden ze failliet van kunnen gaan. Wat een grappige man vond ik dat.
Samen met Simon Bloo runde hij de horeca. Ik heb het altijd als een gezellige plek ervaren.
En zelfs na het zwemmen ging ik vaak gezellig kletsen met de Niels en Barry die achter de bar stonden op vrijdagavond. Hangen met een colaatje deden we in het zwembad.

Na de verbouwing gingen we nog regelmatig met de hele klas zwemmen op woensdagmiddag.
En natuurlijk hoorde daar feestpatat bij want na het zwemmen smaakt het nog veel beter.

30 jaar later, ja zo lang geleden alweeer, loop ik hier dus voor het laatst. Ik snuif de chloorlucht nog even op en denk aan de oude glijbaan, die eerst uitmondde in het ondiepe bad. Wat gingen we hard achter elkaar..
Met mijn oudste heb ik hier nog afgezwommen, ik mocht mee door het gat. Wat spannend was dat. Mijn jongste mag gaan zwemlessen in de nieuwe accommodatie, want het belooft heel wat. Ik ben dus benieuwd volgende week want ik ga zeker kijken en verslag doen natuurlijk.

Zucht, we gaan nu echt omkleden..de laatste keer onder de douches.. en de kleedruimtes.
Een flashback van het schoolzwemmen en de haren die echt niet meer in de kuif wilden zitten na al dat chloor.
We laten de oude herinneringen hier, mijn mislukte salto’s, de net-niet verkering, met vriendinnetjes giebelen in het bubbelbad want daar was het water zo lekker warm.
Ik vraag nog even aan de badmeesters en juffen of het een rare dag voor ze is. Dat wel, maar ze hebben ook vooral heel veel zin in werken op de nieuwe locatie. Dat geloof ik, een frisse start gaat het worden. De aftrap aanstaande vrijdag. Niemand minder dan Olympisch zwemkampioene Ranomi Kromowidjojo gaat de opening verzorgen. Het belooft een heel spektakel te worden!
Dag oud Tijenraan, welkom nieuwe sportaccommodatie, ik ben benieuwd!

  

 

About Sonja Veneman

Verslaggeefster Radio/TV. Redactie -Webcontentmedewerker/PR

Reageren

je emailadres wordt niet gepubliceerd. *

*

*

code