Vluchten naar vrijheid.. als zieke attractie

Door: Sonja Veneman

Opa zweeg, bij mijn vraag wat er dan gebeurd was in de oorlog. Dat wist ik wel. Soms liep hij weg, andere keren kneep hij zijn lippen samen. Alsof hij wel wílde vertellen, maar niet kon. Soms zelfs een traan, als 4 mei weer naderde. Teveel gezien, concludeerde ik.  Mijn overgrootouders gedeporteerd, de namen van de kampen weet ik al niet eens meer. Maar al vroeg een fascinatie voor het verhaal uit die verschrikkelijke tijd. Hoe zou ík me hebben gevoeld als ik Anne Frank was. Ik maakte nogal eens lawaai, en zij moest heel veel stil zijn. Ik haalde mijn cijfers voor geschiedenis dus aardig op omdat het onderwerp me boeide.

Escaperoom in Holocaust-stijl
Maar dat Achterhuis, met die boekenkast, is nogal een gat in de markt. Als escaperoom zelfs in een holocaust-versie. Opgesloten in een tot in detail nagebootst Achterhuis, en dan vluchten voor de Duiters..
De 20-jarige bedenker is duidelijk niet onder de indruk van de ethische kant van het verhaal en de jongeren vinden het te gek, zegt hij.

Op de vraag van de journalist of hij het allemaal niet wat de ver vind gaan, antwoord hij zonder zichtbaar gevoel dat er met boeken en entree van Het Anne Frank Museum ook genoeg verdiend wordt, dus. Hij slaat de plank wel erg mis.. heel erg mis. Hij heeft gevoel ja, voor commercie.

Ik sta met mijn oren te klapperen. Heeft deze jongen echt niet begrepen wat er zich afspeelde in de Tweede Wereldoorlog en hoe angstig mensen waren? Dit is geen spelletje, zeg! Triomfantelijk voegt hij eraan toe dat de jongeren het echt supertof vinden, zo ontsnappen aan de Duitsers, veel leuker dan boeken, toch?
Hij heeft het niet begrepen, en zal dat ook niet gaan doen.

Hersenspoelen
Hoe dichtbij komt het, als er een policitus bepaalde groeperingen openlijk bekritiseert en dit zo vaak als hij kan herhaalt, dat hij een serieuze achterban gaat krijgen. Gelukkig zijn er mensen die nadenken tegenwoordig. Maar het is tricky. In andere tv-programma’s wordt het getest. Zet twee groepen uiteen en zorg ervoor dat ze zich tegen de ander gaan keren, met kleine stapjes .. vul maar in.. hoe beïnvloedbaar ben je als mens in een groep. Dat is wat er gebeurd is toen. Hersenspoelen.. en het begint zo klein en eindigt in massamoord. Ik hóef er geen feeling mee te hebben of roots in die richting.. het gegeven is er nou eenmaal dat dit toen gebeurd is. En dat we dit niet meer te hoeven meemaken, dat vieren we op 4 en 5 mei!

 

About Sonja Veneman

Verslaggeefster Radio/TV. Redactie -Webcontentmedewerker/PR

Reageren

je emailadres wordt niet gepubliceerd. *

*

*

code